Waarom?

Het naakt is tegenwoordig vrijwel altijd een 'studie'. Maar studie voor wat? Niemand schildert nog klassieke goden in strategisch afzakkende gewaden. Ik probeer het naakte lichaam in een eigentijdse context te tonen.

 

Hoe?

Mijn werk onderzoekt of een pikante, zelfs pornografische voorstelling ook schilderkunstige kwaliteiten kan hebben. Ik speel met scherpte, met atmosfeer en benadering. Het eindresultaat hoeft niet per se erotisch te zijn. Ik hoop juist op een zekere spanning tussen inhoud en uitvoering.

 

Maar?

Uit mijn werken spreekt wellicht de typisch 'mannelijke blik'. Ik vind dat op zich niet zo erg. Het moet uiteraard niet alles zijn, maar zolang mensen naar elkaar kijken zullen ze elkaar ook op die manier bekijken. Ik probeer wel de ergste cliche's (één type gezicht, één type lichaam) te vermijden. Met wisselend succes.

 

Oh ja?

Ja. Om die reden gebruik ik bijna nooit bestaand
beeldmateriaal. Ik maak wel goed gebruik van de
computer, maar dan om zelf unieke eigen beelden
te genereren, die ik in schilderijen vertaal.

 

Bent u zelf ook schunnig?

Dat valt alleszins mee. Ik kan in elk geval nog gewoon
functioneren. Henk Helmantel schilderde zijn hele leven
potten en pannen. Zegt dat iets over zijn persoon?
Catullus waarschuwde al tegen het vereenzelvigen van
de kunstenaar met zijn kunst, in een nogal schunnig
gedicht (carmen 16).